Bloedbiomarkers gaan de komende jaren een steeds belangrijkere rol spelen bij de diagnose en behandeling van de ziekte van Alzheimer. In een nieuw artikel in The Lancet Neurology beschrijven prof. Charlotte Teunissen van Alzheimercentrum Amsterdam en internationale collega’s hoe deze ontwikkeling de dementiezorg kan veranderen.

De ontwikkeling van biomarkers in bloed gaat snel. Zo wordt p-tau217, een biomarker die kenmerkende veranderingen bij de ziekte van Alzheimer kan aantonen, inmiddels al in de klinische praktijk geïntroduceerd. Bloedonderzoek is minder belastend dan een ruggenprik en eenvoudiger toepasbaar dan bijvoorbeeld een PET-scan. Daardoor kan het in de toekomst mogelijk worden om bij veel meer mensen onderzoek te doen naar de onderliggende oorzaak van geheugenklachten.

Volgens de onderzoekers zal de rol van biomarkers bovendien verder gaan dan alleen het stellen van een diagnose. Ze kunnen in de toekomst helpen voorspellen hoe een ziekte zich ontwikkelt, ondersteunen bij de keuze voor een behandeling en mogelijk worden gebruikt om het effect van behandelingen te volgen.

Tegelijkertijd is meer onderzoek nodig. Dementie wordt vaak veroorzaakt door verschillende ziekteprocessen naast of naast elkaar. Daarom zijn nieuwe biomarkers nodig voor onder meer Lewy body-pathologie, TDP-43 en andere vormen van neurodegeneratie. De onderzoekers verwachten dat de ‘biomarker-toolbox’ de komende vijf tot tien jaar sterk zal uitbreiden en uiteindelijk kan bijdragen aan steeds persoonlijkere diagnostiek en behandeling.

“Bloedbiomarkers kunnen de diagnostiek van alzheimer veel toegankelijker maken. De volgende stap is dat we met biomarkers niet alleen beter vaststellen wat er in de hersenen gebeurt, maar ook steeds beter kunnen voorspellen hoe de ziekte zich ontwikkelt en welke behandeling het beste past.”
Charlotte Teunissen, hoogleraar Neurochemie bij Alzheimercentrum Amsterdam