Doneer nu
Alzheimercentrum Amsterdam
Handleiding

De interactie tussen biologie en gedrag: een fascinatie die mij bij het VUmc Alzheimercentrum bracht

november 2017

 

De interactie tussen biologie en gedrag:  een fascinatie die mij bij het VUmc Alzheimercentrum bracht 2
Het VUmc Alzheimercentrum

Het menselijk gedrag kan omschreven worden als een ongrijpbare totstandkoming. Waarom gedragen we ons zoals we ons gedragen? Voorstanders van een biologische benadering van gedrag moedigen ons aan het menselijk gedrag te zien als een resultaat van voortdurende reacties en connecties tussen neuronen. Hoe kunnen zulke complexe gedragingen tot stand komen als gevolg van chemische en fysiologische reacties? Om meer te leren over de interactie tussen het lichaam en de geest, tussen de biologie en het gedrag, ben ik Neuropsychologie gaan studeren.

Tijdens mijn studie leerde ik veel over de hersenen, welke gebieden verantwoordelijk zijn voor bepaalde functies, zoals geheugen, aandacht en taal en over hoe het ook ernstig mis kan gaan wanneer deze hersengebieden beschadigd raken. Een ziektebeeld waarbij de relatie tussen biologie en gedrag voor mij duidelijk naar voren kwam was de ziekte van Alzheimer. Een duidelijke aftakeling van de hersenen kan bij deze ziekte leiden tot geleidelijke maar verwoestende achteruitgang in het cognitief functioneren. In het begin brengt de ziekte vaak (maar niet altijd) geheugenproblemen teweeg, en later breidt het zich vaak uit tot alle andere functies van het menselijk gedrag. Juist die functies die ons een gevoel van identiteit geven worden aangetast: herinneringen van wat wij als persoon hebben meegemaakt of het herkennen van de mensen om ons heen.

Mijn fascinatie met dit ziektebeeld werd verder aangewakkerd tijdens mijn klinische stage bij de afdeling Neurologie van het UMC Utrecht, waar ik ervaring opdeed met het afnemen van neuropsychologische onderzoeken bij onder andere dementiepatiënten. Ik leerde de theorie in de praktijk toe te passen en hoe de relatie tussen biologie en gedrag zich in de klinische praktijk uit. Ook ervaarde ik het belang van het begrijpen van het gedrag dat zich bij deze patiënten voordoet; wanneer patiënten en hun naasten beter kunnen begrijpen wat er zich in de hersenen van de patiënt afspeelt en wat de oorzaak is voor zijn of haar gedrag, kunnen zij hier ook beter mee omgaan.

Om aan deze missie bij te dragen, het beter begrijpen van dementie, is het VUmc Alzheimercentrum opgericht. Door hoogwaardige patiëntenzorg te combineren met innoverend wetenschappelijk onderzoek proberen zij antwoorden te vinden op de vragen die tegenwoordig rondom dementie bestaan. Toen er een vacature als onderzoeker in opleiding vrij kwam bij dit centrum twijfelde ik geen moment om te solliciteren.

Het ging bij deze vacature om onderzoek naar een gedragsvariant van Alzheimer; een onderwerp dat uitermate aansloot bij mijn interessegebied als neuropsycholoog. Naar aanleiding van mijn het insturen van mijn brief en C.V. werd ik uitgenodigd op gesprek waarbij ik de initiatiefnemers van dit project, dr. Ossenkoppele en dr. Pijnenburg van het VUmc Alzheimercentrum en dr. Papma van het Erasmus MC, mocht ontmoeten. Tot mijn vreugd werd ik uitgenodigd voor een tweede gesprek, waarin ik een presentatie mocht geven over de gedragsvariant van Alzheimer.

Bij het voorbereiden hiervan ontdekte ik hoe relatief weinig bekend is over dit ziektebeeld en dat er een grootschalige studie was opgezet in het VUmc Alzheimercentrum onder leiding van dr. Ossenkoppele om het begrip ervan te vergroten. Dit onderzoek vond veel antwoorden op bestaande vragen, maar riep op zijn beurt ook nieuwe vragen op. Om deze vragen te beantwoorden en een beter begrip te creëren van dit ziektebeeld is deze plek ontstaan. Een dag na het bediscussiëren van de wetenschap op dit gebied naar aanleiding van mijn presentatie, kreeg ik het positieve nieuws dat ik de plek gekregen had en mij hier de komende vier jaar in mag verdiepen.

Vanaf december zal ik daarom starten bij het VUmc Alzheimer en zal ik daar bijdragen aan de missie van het creëren van beter begrip rondom deze vorm van Alzheimer. Een vorm waarbij biologische processen verregaande impact hebben op gedrag en zelfs het karakter van een patiënt. Een vorm waarbij de interactie tussen biologie en gedrag evident naar voren komt. De fascinatie met deze interactie houdt bij mij daarom aan en zal mij blijven drijven tijdens de komende jaren.

Ellen Singleton, november 2017

Het onderzoek naar de gedragsvariant van Alzheimer maakt onderdeel uit van het project ‘The Diagnostic Challenge of Neuropsychiatric Symptoms in Alzheimer’s Disease’ en valt binnen het Memorabel programma van ZonMW.

Het VUmc Alzheimercentrum
DEEL
2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • AvatarMariska schreef:

    Gefeliciteerd met deze mooie kans! Hoop dat je blogs blijft schrijven. Het is een fascinerend onderwerp, waar ik als verpleegkundige in de thuiszorg heel graag meer van zou willen horen om nog betere zorg en begeleiding te geven aan zowel cliënt als mantelzorgers.

    • AvatarEllen Singleton schreef:

      Dank voor uw reactie en felicitaties! Fijn om te lezen dat u graag meer wilt leren over het onderwerp en de kennis wilt gebruiken om de zorg in voor patiënten te verbeteren in de dagelijkse praktijk. Ik hoop dat deze blog-pagina hier aan kan blijven bijdragen en u kan helpen in uw dagelijkse werk!

Top
Volg ons via