Nieuwsarchief

De Award was door de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) toegekend aan de familie van Eerde. Zij mochten het bij de prijs behorende geldbedrag schenken aan een persoon of organisatie die zich bezighoudt met dementie. De familie liet hiermee hun waardering blijken voor Gillissen.

Zoektocht
Alzheimerpatiënt Van Eerde kon met zijn euthanasieverzoek niet terecht bij zijn huisarts. Gillissen ondersteunde hem bij zijn zoektocht naar een alternatief en trad op als mantelzorger tijdens het proces van achteruitgang. Gillissen wil de prijs daarom besteden aan goede voorlichting over een vrijwillig levenseinde bij dementie, gericht op huisartsen en mantelzorgers. Deze informatie komt beschikbaar op een deel van het portal van de website van het Alzheimercentrum. Daarnaast komt er een brochure over dit onderwerp.

De Paul van Eerde Award is in het leven geroepen door de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde. Reden was de moed die de familie Van Eerde heeft getoond om het onderwerp dementie en het zelfgewilde levenseinde op de kaart te zetten. Met het deelnemen aan de film Voor ik het vergeet… en de medewerking aan negen publieksdebatten en het debat met artsen hebben zij de problematiek rondom het zelfgewilde levenseinde bij dementie een gezicht gegeven.

Wilsbekwaam
Euthanasie bij dementie mag, maar komt tot nog toe nauwelijks voor. Een euthanasieverklaring, opgesteld op het moment dat iemand nog wilsbekwaam is, is meestal niet voldoende. Op het moment dat er sprake is van ´ondraaglijk lijden´ is de ziekte vaak al te ver gevorderd om van wilsbekwaamheid te kunnen spreken. Hoewel euthanasie volgens de wet is toegestaan als er uitzicht is op ondraaglijk lijden, is dat voor artsen meestal niet voldoende.

Paul van Eerde besloot uiteindelijk zelf uit het leven te stappen. Zijn vrouw en kinderen laten sindsdien geen mogelijkheid liggen om het publiek te informeren over wat hem en het gezin is overkomen.